در جهان چندصدای امروز که هر شخص میتواند چندین رسانهٔ فردی داشته باشد و سخنش را آنچنان که خودش میپسندد بیان دارد، شیوهنامههای بخشنامهای که فصل الخطاب تلقی میشوند، در برخی حوزهها دیگر چندان کارآمد نیستند و آنچنان کاربردی ندارند. یکی از این حوزههای چالشخیز و جدالانگیز که چندصدایی در آن غوغا میکند و گاهی به تشتت هم میگراید، مبحث «گفتارینویسی» است.
گفتارینویسی امروزه بخش عمدهٔ مکاتبات غیررسمی فارسیزبانان را در بر میگیرد و دیگر نه قابلانکار است، نه قابلتحریم. هر گونه انکار یا تحریم این سیاق نوشتاری جز پاک کردن صورت مسئله و به تأخیر انداختن حل اصل مسئله، نتیجهٔ دیگری ندارد.
در نشست «هماندیشی دربارۀ گفتارینویسی»، شماری از صاحبنظران این حوزه به گفتوگو و تبادل نظر دربارۀ مسئلۀ گفتارینویسی میپردازند.
در این نشست، هومن عباسپور و بهروز صفرزاده، که سالها در موضوعات مرتبط با نگارش و ویرایش کار و پژوهش کردهاند، رویکردهای خود در این زمینه را مطرح و دربارۀ آن تبادل نظر میکنند.
تسهیلگر گفتوگو در این نشست معین پایدار است.
- گفتارینویسی چه چیزی هست و چه چیزی نیست؟
- آیا گفتارینویسی یک نوع است یا انواع دارد؟
- معیار درست و غلط در گفتارینویسی چیست؟
- آیا گفتارینویسی کمکم بر رسمینویسی غلبه خواهد کرد و آن را از بین خواهد برد؟
- چه کسی صلاحیت دارد که برای گفتارینویسی شیوهنامه تنظیم کند؟
- بهترین راه آموزش گفتارینویسی چیست؟
پژوهشگران و علاقهمندان به مسائل زبانی
۹۰ دقیقه
دیدگاهها دربارۀ این وبینار